W naszych wodach śródlądowych, zgodnie z cyklem rocznym, w jesieni następuje spadek temperatury, a karpie wiedzione instynktem szykują się na nadejście tego trudnego dla nich okresu. Przystosowują się do tych zmian w ten sposób, że z jednej strony obniżają temperaturę ciała i nieco zmieniają tryb życia, np. wolniej przebiegają u nich procesy przemiany materii, z drugiej zaś - przemieszczają się do miejsc, w których zmiany temperatury są mniejsze. Szczodrze raczone pokarmem w ciepłych miesiącach letnich, teraz w doskonałej kondycji zaczynają powoli przenosić się w głębsze partie wód. Są one w tym okresie bardzo czułe na zmiany ciśnienia. Niedobrze odbierają gwałtowne zmiany, tzw. przełamywanie się pogody może spowodować nawet całkowity zanik zainteresowania pożywieniem. Wtedy staramy się dokonywać prawie cudów, aby mieć szanse na jeden, jedyny „odjazd”. I to jest najpiękniejsze w jesienno-zimowym łowieniu karpi; częstokroć jedno branie, jedna ryba, a ile satysfakcji. Najkorzystniejsze warunki są wtedy kiedy pogoda jest ustabilizowana przez co najmniej 2-3 dni. Dla  karpiarza metodycznie podchodzącego do swego hobby takie informacje są istotne, bo przecież podstawą wędkarskiego sukcesu jest zlokalizowanie miejsca, w którym przebywają ryby. Oczywistym jest że wybierają one odpowiednie miejsca w rzece czy jeziorze nie tylko pod wpływem temperatury, ale także innych czynników, takich jak natlenienie, naświetlenie, ilość pokarmu, rodzaj podłoża, ilość kryjówek itp. Wczesną jesienią nie zmieniamy jeszcze naszych letnich, zanęconych stanowisk, jedynie zmniejszamy ilość podawanej zanęty. Im bliżej zimy tym brania, a co za tym idzie aktywność karpi zmniejsza się drastycznie. Musimy wtedy poszukać bardziej odpowiednich miejsc tj. głębszych, tam gdzie karpie będą szykować się do zimowego letargu. W tym okresie do zanęcania i łowienia stosujemy pellet, dobrej jakości kulki o średnicach 12 - 16mm, mogą być też ziarna ale w mniejszej ilości. Zapachy kulasów raczej "mięsne" tak jak w przypadku wiosennego karpiowania.